Jest szereg zwyczajowych powodów, aby kierownikiem bloku operacyjnego był chirurg a nie anestezjolog lub pielęgniarka operacyjna. Ale argumenty stojące za nimi są stosunkowo mało racjonalne...

   Praca w bloku operacyjnym dla lekarzy zabiegowców ma trojaki wymiar: 1) leczenia chirurgicznego chorych. 2) nabywania umiejętności w procesie specjalizacji, 3) podwyższania poziomu umiejętności w procesie ciągłego doskonalenia podyplomowego. W okresie 44 miesięcy stażu klinicznego specjalizujący się lekarz powinien wykonać co najmniej 450 operacji samodzielnie i uczestniczyć jako pierwsza asysta w co najmniej 45 operacjach.

   Wśród operacji wykonywanych samodzielnie powinno być:
150 operacji ze wskazań pilnych i nagłych, 300 operacji ze wskazań planowych w tym 200 operacji brzusznych i 100 poza- brzusznych. Specjalizujący się powinien wykonać co najmniej 100 zabiegów z zakresu tzw. małej chirurgii oraz wykonać lub brać udział w co najmniej 80 zabiegach endoskopii diagnostyczno - zabiegowej.

   W programie specjalizacji załączona jest lista i orientacyjna liczba obowiązujących operacji, do których lekarz powinien asystować lub wykonać je w asyście specjalisty. Listę wykonanych operacji potwierdza kierownik specjalizacji, ordynator oddziału lub kierownik kliniki w której odbywa się szkolenie. Inne specjalności zabiegowe maja własną listę operacji i procedur, specyficzną dla danej specjalności, którą specjalizujący musi zrealizować w trakcie szkolenia.

   Istnieje wiele potencjalnych przyczyn zakażeń u pacjentów operowanych. W zapobieganiu zakażeniom bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta do operacji, transport do sali operacyjnej, organizacja pracy bloku operacyjnego, zachowanie personelu bloku operacyjnego w czasie trwania operacji oraz okres pooperacyjny. 

   Ochrona pacjenta przed zakażeniami w okresie przedoperacyjnym (wybrane elementy, na które mają wpływ pielęgniarki z oddziałów zabiegowych):
   • Ochrona pacjentów przed kolonizacją patogennymi szczepami drobnoustrojów. Bardzo istotna jest higiena rąk personelu medycznego, higiena sprzętu medycznego, izolowanie od pacjentów z zakażeniami szpitalnymi lub chorobami zakaźnymi...

   Anestezjolog wykonuje w sali operacyjnej wiele zabiegów inwazyjnych niosących za sobą możliwość zakażeń. Personel anestezjologiczny obecny jest we wszystkich pomieszczeniach bloku operacyjnego, stąd jego zachowania i nawyki przyczyniają się znakomicie do utrzymania właściwej higieny a tym samym ograniczaniu powstawania i szerzenia się zakażeń. 

   Działania anestezjologiczne mogą prowadzić do przenoszenia zakażeń wszystkimi powyższymi drogami. Z tego powodu konieczne jest opracowanie i ścisłe przestrzeganie zasad postępowania i organizacji pracy zespołu anestezjologicznego. Niestety w większości przypadków takie zalecenia, o ile w ogóle istnieją, albo nie są wyczerpujące albo nie obejmują wszystkich elementów postępowania. Ogólne wytyczne higieniczne, sprawdzane przez służby sanitarno - epidemiologiczne nie dotyczą najczęściej pracy zespołów anestezjologicznych.

   W świecie rocznie wykonuje się około 234 milionów operacji chirurgicznych. Zakażenie miejsca operowanego (ZMO) jest najczęstszym powikłaniem chirurgicznym okołooperacyjnym. Szacuje się, że w operacjach czystych (np. operacja przepukliny, operacja na gruczole piersiowym) ZMO występuje w ok. 1%, w operacjach czysto-skażonych np. w operacjach na jelicie grubym ZMO obserwuje się w ok.11% przypadków. 

   ZMO zwiększa o 60% ryzyko pobytu chorego w OIT, pięciokrotnie zwiększa ryzyko ponownej hospitalizacji i dwukrotnie zwiększa ryzyko zgonu chorego. Wg. Nelsona (2009) koszt leczenia jednego chorego bez ZMO wynosi 1733 dolarów a koszt leczenia chorego z ZMO aż 5155 dolarów. Czynniki ryzyka ZMO podzielono na trzy kategorie...

   Rękawice medyczne, których głównym zadaniem jest ochrona pacjenta przed zanieczyszczeniami mikrobiologicznymi, powinny również zapewniać ochronę ich użytkownikom (personelowi medycznemu). W zależności od przeznaczenia rękawice medyczne dzielą się na dwie podstawowe grupy: rękawice chirurgiczne oraz rękawice do badań i zabiegów. 

   Biorąc pod uwagę specyfikę czynności wykonywanych przez personel medyczny wymagane jest, by rękawice dla tej grupy odbiorców były sterylne i ściśle dopasowane do anatomicznej budowy ręki, co z kolei może utrudniać ich zakładanie i zdejmowanie. Ze względu na koszt materiału i metody jego obróbki producenci, chcąc osiągnąć spełnienie powyższych warunków dla oferowanych wyrobów, najczęściej stosują lateks kauczuku naturalnego oraz puder w postaci skrobi kukurydzianej.
   Bardzo dobre właściwości przetwórcze lateksu kauczuku naturalnego oraz korzystne właściwości barierowe i wytrzymałościowe, przy jednoczesnej miękkości i elastyczności zwulkanizowanych filmów lateksowych sprawiają, że obecnie ponad 99% rękawic chirurgicznych i 85% zabiegowo-diagnostycznych wytwarza się z tego surowca.

   Należy jednak podkreślić, że występują trzy podstawowe typy reakcji związanych z noszeniem rękawic z lateksu kauczuku naturalnego, tj. zapalenie skóry wywołane przez podrażnienie, reakcje alergiczne typu natychmiastowego i opóźnionego.

Sympozjum towarzyszyła wystawa farmaceutyków, wyposażenia i materiałów medycznych. Każda z firm starała się zaprezentować najnowocześniejsze produkty z branży. Można zauważyć, że producenci prześcigają się w zastosowaniu poszczególnych innowacyjnych rozwiązań tak, aby w sposób optymalny zagwarantować komfort pracy personelowi medycznemu oraz maksymalne bezpieczeństwo i wygodę pacjenta.

   Firma Gemed została autoryzowanym i wyłącznym dystrybutorem produktów oraz rozwiązań wiodącego na amerykańskim rynku medycznym konsorcjum produkcyjnego SKYTRON.

   Zmniejszenie bólu i zajrzenie do wnętrza organizmu były odwiecznym marzeniem człowieka. Jeszcze przed narodzeniem Chrystusa próbowano zajrzeć do wnętrza człowieka przez naturalne otwory ciała. Używano w tym celu światła odbitego od lustra.Idea ta stale rozwijana doprowadziła do współczesnej endoskopii. Tu wymienić trzeba polskiego chirurga Mikulicza Radeckiego, który używając sztywnego cystoskopu wykonał pierwszą gastroskopię 18.

   Sprzęt medyczny stanowi znaczącą część wyposażenia placówek medycznych. Kwestie powtórnego użycia sprzętu medycznego odnoszą się tylko do narzędzi wielorazowego użytku. Narzędzia określone przez producenta, jako jednorazowe po zużyciu muszą bezwzględnie zostać zutylizowane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie szczegółowego postępowania z odpadami medycznymi.

   Blok operacyjny zazwyczaj traktowany jest, jako jedna z najważniejszych jednostek organizacyjnych szpitala. Wynika to najczęściej z faktu zatrudniania tam wysoko specjalistycznego personelu, którego nikt inny nie jest w stanie zastąpić.