XXII OGÓLNOPOLSKIE SYMPOZJUM KIEROWNICZEJ KADRY MEDYCZNEJ PROFILAKTYKA I ZWALCZANIE ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH 2017
Strona główna   Dodaj do ulubionych   Poleć stronę   Kontakt  
ISSN 1898-5556
  Szukaj    
Pudrowane czy nie pudrowane? Korzyści wynikające ze stosowania chirurgicznych rękawic bezpudrowych.

   Rękawice medyczne, których głównym zadaniem jest ochrona pacjenta przed zanieczyszczeniami mikrobiologicznymi, powinny również zapewniać ochronę ich użytkownikom (personelowi medycznemu). W zależności od przeznaczenia rękawice medyczne dzielą się na dwie podstawowe grupy: rękawice chirurgiczne oraz rękawice do badań i zabiegów.

   Materiały wykorzystywane do produkcji tego typu rękawic to:

- lateksu kauczuku naturalnego
- lateksu kauczuku syntetycznego 
- mieszanina kauczuków naturalnych i syntetycznych 
- mieszanina kauczuków syntetycznych
- polichlorek winylu
- polietylen.

   Biorąc pod uwagę specyfikę czynności wykonywanych przez personel medyczny wymagane jest, by rękawice dla tej grupy odbiorców były sterylne i ściśle dopasowane do anatomicznej budowy ręki, co z kolei może utrudniać ich zakładanie i zdejmowanie. Ze względu na koszt materiału i metody jego obróbki producenci, chcąc osiągnąć spełnienie powyższych warunków dla oferowanych wyrobów, najczęściej stosują lateks kauczuku naturalnego oraz puder w postaci skrobi kukurydzianej. Bardzo dobre właściwości przetwórcze lateksu kauczuku naturalnego oraz korzystne właściwości barierowe i wytrzymałościowe, przy jednoczesnej miękkości i elastyczności zwulkanizowanych filmów lateksowych sprawiają, że obecnie ponad 99% rękawic chirurgicznych i 85% zabiegowo-diagnostycznych wytwarza się z tego surowca. Należy jednak podkreślić, że występują trzy podstawowe typy reakcji związanych z noszeniem rękawic z lateksu kauczuku naturalnego, tj. zapalenie skóry wywołane przez podrażnienie, reakcje alergiczne typu natychmiastowego i opóźnionego.


  
Zawartość białek rzędu 100 mg/g i niższa jest uważana za poziom, któremu odpowiada minimalna aktywność alergenowa. Właściwości antygenowe przypisuje się wielu białkom obecnym w lateksie, nadal jednak nie ma pełnej zgodności, które z nich są najważniejszymi alergenami, ponieważ różni pacjenci mają specyficzne przeciwciała IgE wiążące białka lateksowe. Znanych jest co najmniej 15 białek o masie cząsteczkowej od 14 do 200 kDa, które reagują swoiście z przeciwciałami IgE osób uczulonych i są zakwalifikowane do grupy alergenów [1, 2].

   Stosowanie pudru w rękawicach całogumowych to zagadnienie ciągle aktualne, wielokrotnie opisywane w artykułach [3, 4], broszurach informacyjnych, materiałach marketingowych producentów rękawic, etc. Puder, jako czynnik ułatwiający zakładanie i zdejmowanie rękawic, nie jest obojętny dla skóry rąk ich użytkownika. Skrobia kukurydziana, mimo iż nie jest alergenem, stanowi wektor protein lateksu naturalnego oraz środków chemicznych stosowanych do przyspieszania procesu wulkanizacji.

   W konsekwencji skrobia kukurydziana zawarta w rękawicach może zmniejszać odporność tkanek na infekcje, osłabiać organizm i wzmagać infekcje, a nawet być potencjalnym źródłem astmy zawodowej. Szereg badań klinicznych potwierdza szkodliwe działanie pudru stosowanego m.in. jako dodatek w rękawicach medycznych [5, 6, 7, 8]. Puder pozbawia skórę wilgotności, ściera nabłonek i podwyższa wartość pH skóry, co zwiększa jej podatność na infekcje, powstawanie wyprysków i stanów zapalnych. Ułatwione przenikanie alergenów, toksyn i drobnoustrojów dodatkowo zwiększa możliwość reakcji skórnych objawiających się podrażnieniami i alergiami.


  
Występujący w rękawicach puder uwalniając się do otoczenia może być również odpowiedzialny za podrażnienia spojówki, śluzówki oraz dróg oddechowych, powodując skurcze oskrzeli, reakcje astmatyczne i inne problemy z oddychaniem. Warto podkreślić, że wiele składników rękawic stanowią substancje rozpuszczalne w wodzie, które przy długiej ekspozycji są uwalniane na skutek działania potu, zewnętrznych płynów i podwyższonej temperatury. Niekorzystny mikroklimat wynikający z wielogodzinnej pracy w rękawicach sprzyja powstawaniu opisanych schorzeń. Puder stosowany do rękawic dodatkowo wiąże i przenosi substancje, nasilając objawy.

  
Badania porównawcze dla rękawic bezpudrowych oraz rękawic zawierających puder potwierdzają wyraźna przewagę tych pierwszych pod względem występowania zanieczyszczeń warstwy powierzchniowej rękawic [9].

   Stosowanie rękawic zawierających puder wywiera również znaczący wpływ na otoczenie, szczególnie w gabinetach zabiegowych i salach operacyjnych. Unoszone w powietrzu podczas zakładania i zdejmowania rękawic drobiny pudru gromadzą się w systemach wentylacyjnych i stanowią pożywkę dla mikroorganizmów.

   Problem szkodliwości pudru w rękawicach nie dotyczy wyłącznie rękawic medycznych. Również używanie środków ochrony indywidualnej w postaci całogumowych rękawic zapewniających ochronę pracownika w kontakcie z substancjami chemicznymi, biologicznymi wiąże się ze wspomnianymi zagrożeniami.

   Podsumowanie:

   Podstawowym czynnikiem potwierdzającym słuszność rezygnacji z pudrowanych rękawic medycznych jest większe bezpieczeństwo dla personelu medycznego, pacjentów i osób odwiedzających. Całkowita eliminacja pudru z rękawic umożliwia utrzymanie środowiska charakteryzującego się ograniczoną ilością alergenów, w którym znacznie rzadziej występują reakcje uczuleniowe oraz dolegliwości ze strony układu oddechowego. Istotne jest zatem budowanie świadomości wśród bezpośrednich użytkowników rękawic medycznych (chirurgicznych), jak również rękawic całogumowych (stosowanych do ochrony pracowników przed czynnikami chemicznymi i mikroorganizmami) zaliczanych do środków ochrony indywidualnej.

   Niższa cena rękawic pudrowanych tylko pozornie zapewnia redukcję kosztów. Biorąc pod uwagę wysokie koszty związane z dolegliwościami wywołanymi pudrem, rozwiązania w postaci rękawic bezpudrowych mogą okazać się znacznie tańsze. Obszerna lista zagrożeń, jakie niesie ze sobą puder uzasadnia rezygnację z pudrowanych rękawic medycznych i stanowi podstawę do ich wycofania z użytku.
 Rafał Hrynyk


Literatura:

1. Warshaw F. M. Latex allergy. J. Am. Acad. Dermatol. 1998, 39: 1-22.
2. X. Baur, Z. Chen, M.Rauf-Heimsoth, P.Degens. Protein and allergen content of various natural latex articles. Alergy. 1997, 52:661-664.
3. W.Kamińska. Alergia na lateks u pracowników służby zdrowia i możliwości jej ograniczania. Bezpieczeństwo Pracy. 2002, 3:4-7.
4. M.Wierzbińska. Rękawice bezpudrowe - czy czas na zamianę? Praca i zdrowie. 2007.
5. J. Dave, M. H. Wilcox and M. Kellett. Glove powder: implications for infection control. Journal of Hospital Infection. 1999, 42(4):283-285.
6. A.C.E. Sjosten et al. Post-operative consequences of glove powder used pre-operatively in the vagina in the rabbit model. Human Reproduction. 2000, 15(7):1573-1577.
7. A.G. Williams, R.S. Seigel, M. Kornfeld, and J.A. Whorton. Experimental production of arachnoiditis with glove powder contamination during myelography. Am. J. Neuroradiol. 1982, 3(2):121-125.
8. S. Moriber-Katz et al. Contamination of perfused donor kidneys by starch from surgical gloves. Am J Clin Pathol. 1998; 90(1):81-84.
9. P. R. Campbell et al. A comparison of surface particle contamination of powdered and non-powdered surgical gloves. ANZ Journal of Surgery. 2008, 54(6):559-563.
10. M.A.Green, Y.Lam, R.F. Moss. Strach, gloves and extradural catheters. British Jopurnal of Anaesthesia. 1995, 75:768-770.

XI Ogólnopolskie Sympozjum/ 26-05-2011, 09:03, wyświetleń: 7264
drukuj drukuj


Komentarze

Aby dodać komentarz musisz się zalogować.







strony www, sklepy internetowe, pozycjonowanie Copyright © 2011 Blok operacyjny. Wszelkie prawa zastrzeżone.