XXII OGÓLNOPOLSKIE SYMPOZJUM KIEROWNICZEJ KADRY MEDYCZNEJ PROFILAKTYKA I ZWALCZANIE ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH 2017
Strona główna   Dodaj do ulubionych   Poleć stronę   Kontakt  
ISSN 1898-5556
  Szukaj    
Instrumentarium w chirurgii małoinwazyjnej

  Zmniejszenie bólu i zajrzenie do wnętrza organizmu były odwiecznym marzeniem człowieka. Jeszcze przed narodzeniem Chrystusa próbowano zajrzeć do wnętrza człowieka przez naturalne otwory ciała. Używano w tym celu światła odbitego od lustra.
Idea ta stale rozwijana doprowadziła do współczesnej endoskopii. Tu wymienić trzeba polskiego chirurga Mikulicza Radeckiego, który używając sztywnego cystoskopu wykonał pierwszą gastroskopię 18.

   Obecnie połączenie endoskopu ze źródłem światła i kamerą pozwala zajrzeć do wnętrza ciała przez otwory naturalne lub do jam ciała, a nawet do przestrzeni sztucznie wytworzonych. Stworzenie odpowiednich narzędzi, urządzeń do cięcia i koagulacji tkanek, staplerów do przecinania i zespalania narządów rurowych umożliwia wykonanie nawet dużych operacji w tej technice zwanej techniką małoinwazyjną.

   Jak wygląda współczesny tor wizyjny i z czego się składa?

   Współczesny tor wizyjny to kamera, połączona z endoskopem pozwalająca przenosić obraz wnętrza ciała na ekran monitora. Źródła światła, które poprzez światłowody oświetla pole operacyjne. Butli z gazem, (CO2), który w jamie brzusznej lub przestrzeniach sztucznie wytworzonych pozwala utrzymać przestrzeń (odmę), dzięki której można uwidocznić miejsce operacji.

   Kamera

   Początkowo były stosowane kamery zwykłe tzw. jednoczipowe. Postęp w tej dziedzinie doprowadził do powstania bardziej doskonałych kamer cyfrowych, a ostatnio kamer o wysokiej rozdzielczości obrazu tzw. HDTV. Umieszczenie kamery na końcu laparoskopu pozwala na przesłanie obrazu mniej zniekształconego. (Slajdy pokazują różne typy kamer).
   Wadą obrazu przesyłanego przez kamery na ekran monitora jest brak głębi obrazu. Jest to obraz dwuwymiarowy „płaski". Wymaga to od operatora przystosowania się do takiego obrazu, aby opanować preparowanie tkanek, a zwłaszcza technikę szycia i wiązania. Aby ten problem rozwiązać stworzono specjalne systemy okularowe, które umożliwiają widzenie trójwymiarowe. (Przykład okularów umożliwiających widzenie trójwymiarowe). Podobnie trójwymiarowy obraz jest, jeżeli pracujemy z robotem, np. da Vinci. (Robot da Vinci).
   Źródło światła musi mieć odpowiednią moc, aby dobrze oświetlało pole operacyjne. Początkowo używano zwykłych żarówek, obecnie podobnie jak w samochodach używane są żarówki xenomowe. ...

   Światłowody: wynalezienie światłowodu umożliwiło przeniesienie światła nie tylko w linii prostej lub pod kątem za pomocą lustra.

  Laparoskop - jest połączony z:
1. światłowodem dostarczającym światło w okolicę operowaną
2. kamerą znajdującą się w okularze światłowodu lub na jego końcu, przenosi obraz z wnętrza ciała na ekran monitora.

   Laparoskopy mają końcówkę zakończoną pod kątem 00, 300, 450, 600. pozwala to na przeniesienie obrazu z trudno dostępnych miejsc. (Różne typy laparoskopów).
Monitor podobnie jak w telewizorze postęp polega na wprowadzeniu monitorów płaskich, ciekłokrystalicznych o odpowiedniej rozdzielczości. 
   Bardzo ważnym jest, aby wszystkie elementy toru wizyjnego miały podobne możliwości przenoszenia obrazu. Na ekranie monitora widziany jest obraz o najgorszych parametrach jednego z elementów toru wizyjnego.
  Drugim elementem umożliwiającym operacje z użyciem toru wizyjnego zarówno endoskopowe jak i laparoskopowe, torakoskopowe, w jamach stosowanych są trokary i narzędzia.

   Trokary (porty) pozwalają na utrzymanie odmy w jamach ciała i wprowadzenie narzędzi. Wyróżniamy trokary jednorazowego użytku lub resterylizowane, używane wielokrotnie. Trokary mają różne typy grotów, groty bez osłony i groty z osłoną, która po przejściu przez powłoki osłania grot, aby nie zranić narządów (tzw. trokary „bezpieczne"). W głowicy trokaru znajduje się zastawka uszczelniająca, aby po wprowadzeniu narzędzi gaz nie wydostawał się na zewnątrz oraz zawór do wprowadzania gazu. Tubus trokaru może być gładki lub „karbowany", aby podczas operacji trokar nie wysuwał się z powłok. Średnica najczęściej stosowanych trokarów od 2, 5 do 15mm. Po wytworzeniu odmy sposobem otwartym używa się trokaru Hadsona, który pozwala uszczelnić powłoki
Narzędzia podobnie jak trokary mogą być jednorazowe lub resterylizowane do wielokrotnego użycia. Podstawowy zestaw instrumentów to: haczyk, preparator, grasper i nożyczki. W miarę rozwoju operacji mini inwazyjnych udoskonalano narzędzia i produkowano nowe umożliwiające wykonanie bardziej skomplikowanych operacji. Średnica narzędzi jest dostosowana do średnicy trokarów i zwykle są to narzędzia o średnicy 5 - 10mm.
   Imadło do szycia musi dobrze utrzymywać igłę, a ramiona robocze muszą być tak ukształtowane, aby nić nie zaczepiała się o nie. Skonstruowano imadło z igłą i nicią tzw. Endostitch, który w pewnych sytuacjach ułatwia szycie i wiązanie węzłów.

   Endobag - pojemnik worek do wyjmowania preparatu - aby nie zakazić powłok i nie wszczepić komórek nowotworowych.
Retraktory do odsuwania narządów (wątroby, jelit). Są różne typy retraktorów, ważne jest, aby nie uszkadzały (raniły) narządów.
  Instrumenty haczyk, preparatory i niektóre graspery mają końcówki do połączenia z koagulacją jedno lub dwubiegunową.
Rozwój zabiegów małoinwazyjnych stał się szczególnie dynamiczny po wprowadzeniu nowych technik cięcia i koagulacji tkanek oraz endostaplerów. 

   Urządzenia do cięcia i koagulacji tkanek
   Od pierwszej elektrokoagulacji skonstruowanej przez Boviego minęło wiele lat i powstało wiele nowych urządzeń.
Elektrokoagulacja jest jedno i dwubiegunowa. Najnowsze urządzenia pozwalają na takie zaprogramowanie, aby prąd był o odpowiednim napięciu, natężeniu i czasie działania w zależności od rodzaju i grubości tkanki. Najbardziej wyrafinowaną elektrokoagulacją jest

   Biclamp.
Kolejnym urządzeniem do cięcia i koagulacji tkanek są nożyczki ultradźwiękowe, które energią elektryczną przetwarzają w fale ultradźwiękowe odparowujące wodę dając efekt koagulacji i cięcia (przykłady działania nożyczek ultradźwiękowych generator i końcówki).
Kolejnym urządzeniem do elektrokoagulacji w strumieniu argonu jest koagulacja argonowa szczególnie przydatna do koagulacji powierzchni krwawiących: wątroba, śledziona, błony śluzowe. Zjonizowane cząsteczki argonu koagulują powierzchnię krwawiącą nie uszkadzając głębokich tkanek (przykłady użycia argonu agregator i końcówki).
   Jednym z bardziej wydajnych urządzeń do zamykania naczyń nawet o średnicy 5 -7mm jest dwubiegunowy zgrzewacz do naczyń LigaSure. Przepływający prąd między końcówkami roboczymi powoduje zamianę plazminogenu w naczyniu w plazminę i skleja ściany naczyń. Urządzenie to jest szczególnie przydatne do preparowania dużych przestrzeni np. krezki jelita.
   Największy postęp w chirurgii małoinwazyjnej przewodu pokarmowego (wycięcie przełyku, żołądka, jelit operacje bariatryczne) odbył się dzięki wprowadzeniu endostaplerów. Endostaplery liniowe pozwalają na przecinanie narządów i ich zespalanie i mają różną długość magazynków (30, 45, 60mm) oraz różną długość zszywek do zamykania naczyń i różnej grubości tkanek: jelito cienkie, grube, żołądek. 

   Długość zszywek magazynków:
• magazynki białe
• magazynki niebieskie
• magazynki złote
• magazynki zielone
   Operujący może dobrać długość magazynka i długość zszywek w zależności od rodzaju przecinanej i zespalanej tkanki.
   Staplery okrężne są takie jak w chirurgii otwartej, a wprowadza się je albo przez naturalne otwory ciała, albo przez otwory po trokarach. (różne typy staplerów)
Problemem zespoleń staplerowych, podobnie jak ręcznych jest szczelność zespolenia i krwawienie z miejsca zespolenia. Aby temu zapobiec wyprodukowano specjalne podkładki „Codogard" zapobiegające tym powikłaniom.
   Przedstawione urządzenia w postaci nowoczesnego toru wizyjnego, rozległej gamy narzędzi do preparowania, urządzeń do cięcia i koagulacji tkanek oraz staplerów do przecinania i zespalania narządów rurowych umożliwiają współczesnemu chirurgowi wykonanie niemal wszystkich operacji w technice małoinwazyjnej. Instrumenty mogą być wielorazowe (resterylizowane) i jednorazowe (nieresterylizowane). Wybierając instrumentarium należy zapoznać się ze wskazaniami do jego zastosowania i rozważyć korzyści medyczne z ich zastosowania oraz ich cenę. We współczesnej medycynie obowiązuje zasada ekonomi „koszt - efekt" pamiętać należy, że koszt to nie tylko cena sprzętu i narzędzi, ale też korzyści płynące z mniejszej utraty krwi, mniejszej liczby powikłań (zakażenia, przetoki, przepukliny), skrócenia czasu pobytu w szpitalu i niezdolności do pracy. Dopiero suma tych korzyści daje realną cenę jaka wynika zastosowania nowoczesnego instrumentarium.
   Rolą pielęgniarki jest znajomość tych urządzeń, ich przygotowania do pracy i konserwacji oraz posługiwanie się nimi podczas operacji. Życzę powodzenia w stosowaniu najnowszych technik operacyjnych.

X Ogólnopolskie Sympozjum "Blok Operacyjny - organizacja i funkcjonowanie"

X Ogólnopolskie Sympozjum/ 27-05-2011, 12:35, wyświetleń: 7788
drukuj drukuj


Komentarze

Aby dodać komentarz musisz się zalogować.







strony www, sklepy internetowe, pozycjonowanie Copyright © 2011 Blok operacyjny. Wszelkie prawa zastrzeżone.